هوش مصنوعی دردولت و بخش عمومی

از خودکار کردن یک مرحله کاملاً مشخص شروع می‌کنیم، مثل دریافت درخواست یا تعیین اینکه هر درخواست به کدام واحد برود. در اجرای آزمایشی، زمان صف، تعداد پرونده‌های تکمیل‌شده، دسترس‌پذیری، خطا و حجم بازبینی کارکنان را با روش فعلی مقایسه می‌کنیم. قواعد را مسئول همان خدمت تعیین می‌کند و تصمیم هم با اوست.

برای انواع فرمی که از پیش تأیید شده‌اند، ابزار پردازش اسناد می‌تواند اطلاعات را استخراج و دسته‌بندی کند تا کارمندان نتیجه را بررسی و تأیید کنند. پیش از گسترش به روندهای دیگر، کامل بودن، نرخ اصلاح، زمان پردازش، حریم خصوصی و دسترس‌پذیری را می‌سنجیم.

یک دستیار فارسی می‌تواند در محدوده تأییدشده به پرسش‌های عمومی پاسخ دهد و مراجعه‌کننده را در رویه‌های اعلام‌شده راهنمایی کند. اینکه چه ساعت‌هایی در دسترس باشد، به معماری توافق‌شده سامانه بستگی دارد. احراز هویت، بررسی شرایط، موارد استثنا و هر تصمیم رسمی به سامانه امن و کارشناس انسانی نیاز دارد.

تحلیل داده‌های تأییدشده می‌تواند الگوی تقاضا را نشان دهد و چند سناریوی برنامه‌ریزی پیش رو بگذارد. پیش از آنکه سناریویی در تصمیم عمومی به کار رود، مسئولان سیاست‌گذاری باید فرض‌ها، منصفانه بودن، اثرش بر خدمت‌رسانی و میزان عدم قطعیت را بررسی کنند.

امنیت را بر پایه قواعد خود دستگاه مسئول طراحی می‌کنیم: طبقه‌بندی داده، سیاست میزبانی، کنترل دسترسی، ثبت رخدادها، مدت نگهداری داده و الزامات پاسخ به حادثه امنیتی. تا وقتی آن دستگاه و ارزیابان مجاز کنترل‌های اجراشده را تأیید نکرده‌اند، ادعای انطباق نمی‌کنیم.